کتاب پیش رو حاصل پژوهشی است که با حمایت کمیسیون اجتماعی دولت و مرکز بررسیهای استراتژیک به انجام رسیده است. از دلایل ضرورت نگارش چنین پژوهشی، پیشنهاداتی بوده است که از سوی دستگاهها و صنوف مختلف به دولت ارسال می شده که مدعی همکاری به منظور تسهیل در اجرای سیاستهای مدنظر دولت با تضمین نفع عمومی بودند. بنابراین از این حیث، حدود و ثغور و چگونگی مداخله در ساماندهی امور بخشی توسط پیشنهاد دهندگان، مناقشه برانگیز شده بود و از طرفی با توجه به ضرورت مداخله بخش خصوصی و سازمانهای شبه تنظیمگر به منظور انجام سیاستها و اولویتهای مدنظر، بیم آن می رفت که نهاد تنظیمگر ابزاری برای تأمین منافع گروههای خاصی و یا به عبارتی اتسخیر تنظیمگری» شود. بنابراین نیازمند چارچوبی بودیم که توضیح دهد طراحی یک نهاد تنظیمگر خوب چگونه است. این چارچوب برگرفته از تعریف مفهوم تنظیمگری در سیاستهای خصوصی سازی و کوچک سازی بوده، که برآمده از نوع نگاه و رویکرد سیاسی - حقوقی به دولت و نقش آن در اقتصاد و دیگر حوزههای حیات اجتماعی است.
ادامه این گزارش را میتوانید از اینجا مطالعه کنید.
ادامه این گزارش را میتوانید از اینجا مطالعه کنید.