گروه بین الملل اندیشکده حکمرانی شریف در یادداشتی در سایت عرب خبرگزاری مهر نوشت:
ایران در حملات خود به منافع آمریکا در منطقه باید به صورت دقیق بین دشمنان اصلی و کشورهای همسایه تمایز قائل شود. حتی در مواجهه با اسرائیل به عنوان دشمن وجودی، و آمریکا به عنوان دشمن فعال، با کشور امارات به عنوان یکی از اعضای پیمان ابراهیم، با کشوری مانند قطر به عنوان حامی غزه و آرمان فلسطین متفاوت باشد. لازم است هر کشور و بازیگر منطقهای با توجه به سیاستها، هویت و اقداماتش بهطور جداگانه ارزیابی شود و تصمیمات نظامی و سیاسی بر اساس آن اتخاذ گردد.
علاوه بر عملیات نظامی، تهران باید از دیپلماسی رسمی، نخبگانی و عمومی بهره ببرد. این دیپلماسی باید اهداف هر حمله را توضیح دهد، دلیل انجام آن را شفاف کند و احتمال تداوم اقدامات را برای مخاطبان منطقهای روشن سازد. این کار باعث میشود ایران به عنوان یک تهدید امنیتی فراگیر برای همه کشورها دیده نشود و سوءتفاهمها کاهش یابد.
حملات هوشمندانه و هدفمند باید طوری برنامهریزی شوند که فشارهای اقتصادی و نظامی آمریکا باعث شکلگیری یک جبهه متحد کشورهای خلیج فارس علیه ایران نشود. هر اقدام ایران باید متناسب با حمایت یا مخالفت کشورها از برنامههای اسرائیل و آمریکا سنجیده شود و تلاش شود کشورهای منطقه به جای اتحاد علیه ایران، تفاوت سیاستها و منافع خود را حفظ کنند.
حتی در چارچوب استراتژی «مرد دیوانه» یا افزایش هزینههای اقتصادی و نظامی برای آمریکا، ایران باید حملات خود را به صورت هدفمند و با برنامهریزی دقیق اجرا کند. این رویکرد باعث میشود اثرات منفی بر روابط منطقهای کاهش یابد و ایران بتواند ضمن فشار بر دشمن، فرصتهای دیپلماتیک و همکاریهای منطقهای خود را حفظ کند. بین کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز مبنای اصلی سطح برخورد بایستی بر مبنای همراهی این کشورها با طرح های عبری و غربی باشد. در این میان بنظر می رسد مثلا کشورهای محور اخوانی با اعضای پیمان ابراهیم بایستی متفاوت انگاشته شوند و تلاش جدی عملیاتی و دیپلماتیک صورت بگیرد که با جبهه ای واحد و یکپارچه علیه ایران مواجه نشویم.
منتشر شده در: خبرگزاری مهر
