هشدار سیاستی؛ روایت‌سازی جنگ در فضای بین‌الملل؛ بازطراحی تصویر ملی از طریق ائتلاف‌سازی دینی

001
پرینت

گروه بین الملل اندیشکده حکمرانی شریف، با هدف آگاهی بخشی ضرورتهای دوران جنگ و پساجنگ ، اقدام به اطلاع رسانی هشدارهای سیاستی نموده است:

سال‌هاست که ایالات متحده و متحدانش، بخش مهمی از دشمنی با ایران و جبهۀ مقاومت را از طریق فضای رسانه‌ای دنبال کرده‌اند. با این حال، وقایع اخیر و جنایات رژیم صهیونیستی پس از طوفان‌الاقصی، فرصتی طلایی برای عبور از تصویر هراسناک ساخته‌شده و بهبود جایگاه ایران در افکار عمومی جهانی فراهم آورده است.

۱. تغییر راهبردی در روایت‌سازی دینی

تمرکز بر نقاط اشتراک ادیان و مذاهب، راهبردی کلیدی برای بهره‌برداری از فرصت کنونی در افکار عمومی بین‌الملل است:

  • تغییر کانون تمرکز: گذار از تأکید بر نقاط افتراق هویتی (مربوط به دهه‌های گذشته)، به تمرکز بر اشتراکات و نقاط قابل‌جمع میان ادیان و مذاهب گوناگون.
  • محوریت روایت دینی: برجسته‌سازی موضوعات دینی ناظر به رخدادهای جنگ اخیر به‌عنوان نقطۀ اتصال با افکار عمومی جهانی.

۲. فرصت‌های نوظهور در دیپلماسی عمومی

تحولات اخیر، سیگنال‌ها و فرصت‌های بی‌سابقه‌ای برای هم‌گرایی دینی ایجاد کرده است که اهم آن‌ها عبارتند از:

  • برجسته‌کردن مواضع ضددینی سیاستمداران آمریکایی/اسرائیلی: توهین ترامپ به حضرت مسیح (ع) و پاپ، و فساد علنی ترامپ در پرونده‌های اخلاقی (نظیر پروندۀ اپستین).
  • مواضع صریح رهبران مسیحی: موضع‌گیری علنی پاپ علیه اقدامات جنگ‌طلبانه، و مواضع انتقادی مقامات ارتدوکس (مانند کشیش عیسی ثلجیه در کلیسای المهد و آنتونیوس هانانیا در اورشلیم علیه متجاوزان).
  • تعرض به مقدسات ادیان دیگر: حملۀ نظامی ائتلاف آمریکایی/صهیونیستی به کنیسۀ یهودیان در تهران و درگیر بودن لبنان در جنگ با توجه به اهمیت این منطقه در سازمان دینی کلیسای کاتولیک.
  • هم‌گرایی درون‌اسلامی: حمایت مفتی لیبی و برخی کاربران اهل سنت از مقاومت ایران، در تقابل با انفعال حقارت‌آمیز عربستان سعودی به‌عنوان مدعی تولیت حرمین شریفین (باهدف تذکر به لزوم اتحاد مسلمانان است).

۳. الزامات عملیاتی و پیشنهادهای سیاستی

برای تبدیل این فرصت‌های رسانه‌ای به دستاوردهای پایدار، اقدامات ذیل در حوزۀ دیپلماسی عمومی الزامی است:

  • دعوت به ایران: دعوت رسمی از پاپ یا سایر شخصیت‌های دینی مهم که در این جنگ موضع‌گیری‌هایی علیه دشمن داشته‌اند؛ همراه با مانور رسانه‌ای روی این موضوع.
  • دیپلماسی مکاتبه‌ای و ارتباطی: تقویت روابط با رهبران ادیان از طریق مکاتبات رسمی (مانند نامه‌های مراجع تقلید به پاپ یا نامه آیت‌الله اعرافی به پاتریارک کریل) و برگزاری گفت‌گوهای اینترنتی.
  • تولید محتوا و بازنشر هدفمند: ضریب دادن به حمایت‌های دینی/مذهبی غیرشیعیان از ایران و تولید محتوای تصویری گسترده از جنایات دشمن علیه مقدسات سایر ادیان (نظیر حمله به کنیسۀ یهودیان در تهران).
  • تأکید بر مفاهیم جهان‌شمول: تمرکز مستمر بر آموزه‌های مشترک اسلامی/شیعی و سایر ادیان مانند صلح‌دوستی و حمایت از مظلومان.
  • بسیج ظرفیت‌های رسمی: فعال‌سازی حداکثری حساب‌های کاربری سفارتخانه‌ها، دیپلمات‌های فعلی و سابق، و رایزنان فرهنگی برای روایت‌سازی و محکومیت هرگونه اهانت ائتلاف آمریکایی/اسرائیلی به مقدسات.
  • نهادسازی یا اعطای مسئولیت به نهادهای موجود: پیشنهاد می‌شود یک مرکز ذیل شورای امنیت ملی شکل بگیرد و با هماهنگی با سایر نهادهای مرتبط مانند سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مسئولیت رصد، تصویرسازی/روایت‌سازی از کشور، و مدیریت بلندگوهای رسمی جمهوری اسلامی ایران را در فضای بین‌الملل، بر عهده بگیرد.

با وجود تغییرات سریع فضای رسانه‌ای و شکل‌گیری موج‌های جدید، اتخاذ مجموعه‌ای از اقدامات هدفمند بر محور دیپلماسی دینی، می‌تواند اثری ماندگار در ذهنیت جهانیان بر جای بگذارد. تداوم این روایت‌سازی حتی پس از توقف جنگ، موجب تثبیت تصویر بازطراحی‌شده ایران شده و بهترین فرصت برای خنثی‌سازی دهه‌ها تبلیغات منفی غرب علیه ایران و اسلام محسوب می‌شود.

منتشر شده در: خبرگزاری فارس

گروه پژوهشی: گروه بین‌الملل