توان استقامت جمهوری اسلامی ایران در برابر جنگ تحمیلی آمریکا و رژیم صهیونسیتی مبین مشروعیت اجتماعی و نهادسازی برآمده از مردم‌سالاری دینی فراتر از اتکای کامل به نقش افراد در منظومه ساختار سیاسی است.

محمد امین حضرتی، پژوهشگر ارشد گروه بین‌الملل اندیشکده حکمرانی شریف، روز شنبه سیزدهم تیرماه در گفت‌و‌گوی اختصاصی با شبکه المنار لبنان در حاشیه مراسم وداع با پیکر رهبر انقلاب در مصلی امام خمینی (ره) گفته است:

مراسم تشییع پیکر رهبر انقلاب بیش از آنکه یک رویداد عاطفی باشد، تجلی عینی کارآمدی نهادی و تاب‌آوری ساختاری جمهوری اسلامی در گذار از بحران‌های کلان مدیریتی است. تقلیل نیافتن قدرت راهبردی ایران به عناصر فردی و خنثی‌سازی گزاره “ضعف تاریخی”، تلاقی اراده ملی و ثبات ساختاری را در مواجهه با تهدیدات خارجی به تصویر کشید.
چشم‌انداز پیش‌رو نه به سمت بازتولید منازعات جامع میل می‌کند و نه پتانسیل دستیابی به یک کلان‌توافق پایدار میان تهران و واشنگتن را دارد. واقعیت پیش‌رو، زیست در اتمسفر تنش مدیریت‌شده است.
شکاف فزاینده میان برآوردهای امنیتی تل‌آویو و اولویت‌های راهبردی واشنگتن ـ که تحت تأثیر منازعات بوروکراتیک داخلی میان نحله‌های فکری موجود در دولت ترامپ با تمرکز بر اختلافات “روبیو-ونس” تشدید شده، نشان‌دهنده افول ظرفیت مداخله‌گری یکجانبه آمریکا در ترتیبات امنیتی منطقه غرب آسیا است.
دکترین امنیتی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس از “ائتلاف‌سازی تهاجمی” به پارادایم “تعامل و رقابت همزمان” با تهران تغییر فاز داده است.