گسترش و تسهیل کنش‌های جمعی در اجتماعات حمایتگرانه از جنگ رمضان

حضور مستمر مردم در تجمعات حمایتگرانه، علاوه بر تقویت همدلی و پشتیبانی از نیروهای مسلح، تاکنون به ناکامی تلاش‌ها برای شکل‌گیری آشوب داخلی کمک کرده است. چالش اصلی، تبدیل این حضور مقطعی و هیجانی به رفتاری پایدار، هدفمند و هویت‌بخش است. برای این منظور می‌توان از سه سازوکار رفتاری بهره گرفت: هنجار توصیفی برای تقویت ادراک فراگیری مشارکت، هویت اجتماعی برای ایجاد احساس تعلق جمعی و عادت‌سازی برای استمرار حضور. اجرای این رویکرد باید تدریجی و مرحله‌ای باشد، ابتدا در مقیاس محدود آزمایش شود و بر اساس بازخورد و ویژگی‌های فرهنگی اصلاح گردد. همچنین استفاده از ابزارهایی مانند فناوری یا گیمیفیکیشن نباید جایگزین معنا و ارزش‌های اصلی شود. مهم‌تر از همه، مشارکت مردم باید در تمام مراحل، از ایده‌پردازی تا اجرا، حفظ شود تا تجمعات ماهیتی مردمی، اصیل و پایدار داشته باشند.