اندیشکده حکمرانی شریف نشستی تخصصی با محور بررسی روابط روسیه و چین، پیامدهای آن برای خاورمیانه و الزامات ایران پس از تهاجم نظامی آمریکا و اسرائیل برگزار کرد. در این نشست، آقای عدلان مارگوِف، پژوهشگر مرکز مطالعات بینالمللی دانشگاه امگیمو و کارشناس مسائل ایران و عدم اشاعه، دیدگاههای خود را ارائه کرد.
مهمترین موضوعات نشست
«مشارکت راهبردی» ایران و روسیه به معنای اتحاد نظامی یا تعهد دفاع متقابل نیست و نباید با توافقهایی مانند پیمان روسیه و کره شمالی یکسان تلقی شود.
روسیه و چین در خاورمیانه معمولاً شریک انحصاری انتخاب نمیکنند و تلاش دارند با همه بازیگران منطقه، حتی طرفهای رقیب، روابطی متوازن حفظ کنند.
سیاست مسکو و پکن در منطقه بیش از مداخله مستقیم، بر دیپلماسی، تجارت و همکاری اقتصادی استوار است و ورود جدی آنها به بحرانها تابع میزان تأثیر آن بحران بر منافع حیاتیشان است.
اولویت اصلی روسیه جنگ اوکراین و تقابل با غرب است؛ بنابراین نقشآفرینی این کشور در خاورمیانه با محدودیت منابع و اولویتهای راهبردی مسکو سنجیده میشود.
روابط ایران و روسیه به دلیل تنوع همکاریها در حوزههای نظامی، اقتصادی، حملونقل، کشاورزی و سیاسی ماهیتی راهبردی دارد، اما همچنان نیازمند هماهنگی نهادی و پروژههای عملیاتیتر است.
در موضوع هستهای، سخنران تأکید کرد که روسیه نگرانیهای امنیتی ایران را درک میکند، اما هستهای شدن نظامی ایران را در راستای منافع بلندمدت مسکو نمیداند.
در جمعبندی نشست تأکید شد که بازدارندگی ایران بیش از حرکت به سمت سلاح هستهای، به پایداری داخلی، توان متعارف، ظرفیت تحمیل هزینه و مدیریت روابط با روسیه و چین وابسته است.
