علی صالحیان، پژوهشگر ارشد اندیشکده حکمرانی شریف در مصاحبه با شبکه PTV پاکستان با تاکید بر اینکه برای پایان جنگ فراتر از تعهدات حقوقی، نیاز به ضمانت های واقعی وجود دارد، گفت:
ابتکار چین و پاکستان نشان می دهد این دو کشور نسبت به تجربه و وضعیتی که ایران در آن قرار گرفته است اطلاعات و اشراف کامل ندارند. ایران در میانه مذاکرات برای دومین بار در کمتر از یکسال مورد حمله نظامی قرار گرفته است و این جنگ را جنگی وجودی برای خود در نظر گرفته است. لذا ما کشوری نبوده ایم که این جنگ را انتخاب کنیم.
با توجه به وضعیت منطقه و هنجارهای حقوقی و مواردی مانند: «تنگه هرمز به قبل از آن بازنخواهد گشت»، ایران پیگیر آن است که چرخه معیوب مذاکره، جنگ و آتش بس را متوقف کند.
سازوکارهای حقوقی و نهادهای بین المللی مانند سازمان ملل به ویژه پس از تجربیاتی مانند غزه، اعتبار خود را بیش از پیش از دست داده اند. ایران نیز با تجربیاتی مانند برجام به شرایطی مشابه توافقات قبلی بازنخواهد گشت.
برای یک راه حل دیپلماتیک، به گزینه عملی و ضمانتهای واقعی نیاز است، مانند سازوکارهای عملی؛ از جمله لغو تحریمها که نه تنها ایالات متحده، بلکه کشورهای اروپایی را نیز شامل شود، نه اینکه به رویکردهای متعارف متکی باشد.
