دسته بندی : مرکز مطالعات پارلمان

هفتم خرداد هر سال، یادآور آغاز رسمی حیات نهاد قانون‌گذاری در جمهوری اسلامی ایران است؛ نهادی که با افتتاح مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۵۹، به عنوان مظهر اراده ملت و تجلی جمهوریت نظام، نقش بنیادینی در معماری حکمرانی کشور

فراز و نشیب های خانه ملت ، در صد سالی که طی شده است، خود به تنهایی کلاس درسی غنی از تجربیات و مملو از یادگیری است؛ از تقلای «مدرس» برای استیضاح استکبار رضاخانی در مجلس شورای ملی پنجم تا

آینده نگری یا پیشبینی یک عنصر کلیدی از رویکرد تثبیت آیندهدر مقرره گذاریها و حکمرانی نفوذ کرده است. حکمرانی پیشنگر چارچوبی آینده نگر ارائه میکند که از طریق آن میتوان جنبه های اجتماعی،اخلاقی و قانونی مسائل نوپدید ازجمله فناوری های

یک الگوی رشد تکرار شونده در تصدی زنان به جایگاه های سیاسی؛فعالیت اجتماعی در کنار تجهیز به تخصص است و از دل همین کنشگری های محلی و فعالیت در نهادهای غیر دولتی؛ سرمایه اجتماعی لازم برای اعتماد به آنها در

ربیعی در یادداشتی با عنوان «احزاب ناتوان و نهادهایی که مسئولیت نیروهایشان را گردن نمی گیرند!» بیان کرد: در غیبت نظام حزبی در ایران و طلوع و غروب بی حاصل این احزاب در بازه انتخابات، کارکرد بررسی صلاحیت ها به

آینده نگری یا پیش بینی یک عنصر کلیدی از رویکرد تثبیت آینده است که در چند سال اخیر، از طریق تئوری هایی مانند حاکمیت پیش نگر در مقرره گذاری ها و حکمرانی نفوذ کرده است. حکمرانی پیش نگر چارچوبی آینده

چکیده کارکرد «نمایندگی» در کنار قانونگذاری و نظارت جزء وظایف اصلی نمایندگان پارلمان در بسیاری از کشورها محسوب می‌شود.این کارکرد اگرچه کمتر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است اما در ادبیات موضوعی حول مطالعات پارلمان از ردپایی برجسته برخوردار است.

سلسله نشست‌های حکمرانی پارلمان با هدف شناسایی نظام مسائل اولویت‌دار مجلس و شاخص‌های ارتقای ظرفیت حکمرانی پارلمان با همکاری مشترک کتابخانه مجلس و مرکز مطالعات پارلمان اندیشکده حکمرانی شریف برگزار می‌شود. در نخستین نشست از این سلسله نشست‌ها که با موضوع بازخوانی تجربه تفاهم ملی سه

پنج نکته منتقدانه نسبت به مجلس دهم. گزارش پیش رو مروری بر عملکرد مجلس دهم است.   مشاهده گزارش