چکیده قانون مدیریت خدمات کشوری در سال ۱۳۸۶ با سه هدف اصلی «یکپارچهسازی نظام اداری و استخدامی»، «کوچکسازی دولت» و «شایستهسالاری» به تصویب رسید. این قانون در پی آن بود تا چندگانگی موجود در نحوه استخدام و ورود به خدمت،
سفرهای استانی رئیسجمهور سنت پسندیدهای است که در زمان ریاستجمهوری آقای احمدینژاد بنیاد نهاده شد و در دوره آقای رئیسی رونق دوبارهای یافته است. خارج شدن از قاب بسته جلسات و گزارشها و مواجهه نزدیک با مشکلات مردم و گوشدادن
درگیریها و اعتراضات ناشی از کمبود آب در مناطق مختلف کشور طی سالهای اخیر، در بازههای زمانی مختلف، به تیتر اول روزنامهها و سایتهای خبری تبدیل شده است. برخی، قرار گرفتن ایران در منطقهای با اقلیم گرم و خشک و
نظام اداري هر كشور به دليل ارتباط مستقيم با آحاد مردم و لايههاي مختلف اجتماع از اهميت خاصي برخوردار است و برخورداري از يك نظام اداري منسجم، كارآمد، شفاف و پاسخگو همواره دغدغه دولتمردان و سياستگذاران بوده است؛ از اينرو
در دهههاي اخير، تحول نظام اداري به عنوان يكي از بنياديترين عوامل توسعه، در دستوركار بسياري از كشورها قرار گرفته است. يكي از اركان تحول نظام اداري، اصلاح سيستم مديريت منابع انساني است. در اين راستا در 3 دهه اخير،
اصطلاح دولت باز (Open Government) اولین بار پس از جنگ جهانی دوم توسط والاس پارکر که در زیرکمیته اطلاعات دولتی وابسته به کنگره ایالات متحده امریکا فعالیت می کرد، به کار برده شد- او در مقاله ای در سال 1957،
ترجمه و تلخیص بخش اول کتاب «ابعاد جهانی حکمرانی و اداره امور عمومی: یک سیر تطبیقی» نوشته پروفسور جوزف رادسکلدرز (استاد تمام دانشگاه ایالتی اوهایو و سردبیر سابق مجله Public Administration Review) و اران ویگودا-گادوت منتشر شد.این کار به همت
در سرمقاله این شماره با عنوان «تفکیک یا عدمتفکیک، مسأله این نیست!»، دکتر روحالله هنرور به بهانه بررسی طرح «انتزاع بخش ساختمان و شهرسازی از وزارت راه و شهرسازی» در مجلس، با رویکردی انتقادی به مسأله تفکیک/ادغام وزارتخانهها میپردازد و
روح الله هنرور، مدیر مرکز مطالعات دولت و بخش عمومی اندیشکده حکمرانی شریف در یادداشتی به مساله تفکیک وزارت راه و شهرسازی و ایجاد دو وزارت مستقل راه و ترابری و مسکن و شهرسازی پرداخته است که متن کامل آن از
نظام حکمرانی رسانه مقتدر، کارآمد و اثربخش، نیازمند ابعاد مختلفی از جمله زیست بوم حکمرانی رسانه کارآمد،امن، قابل اعتماد، بازیگران متعدد، متکثر و متنوع، پاسخگوی نیازهای کاربران، نظام تنظیم گری منعطف، مقتدر، شفاف و پاسخگو و عناصر مهم دیگری است.
