رسانه ملی و تهدید ضدرسانه شدن؛ تأملی بر پیامدهای غفلت از ابزارهای نوین روانشناختی

فاطمه مروتی، در یادداشتی به پیامدهای غفلت رسانه ملی از ابزارهای نوین روان‌شناختی و علوم شناختی پرداخته است. به باور او، تکرار، دستور و کنترل روایت دیگر برای اثربخشی پیام‌های رسانه‌ای کافی نیست و رسانه رسمی بدون اقناع شناختی و عاطفی، نه‌تنها اعتماد و پذیرش مخاطب را جلب نمی‌کند، بلکه ممکن است به بی‌اعتمادی، شکاف اجتماعی و مقاومت روانی در برابر پیام‌های رسمی دامن بزند. از این منظر، صداوسیما در سال‌های اخیر بخشی از سرمایه اقناعی خود را از دست داده و در مواردی از رسانه به «ضد‌رسانه» تبدیل شده است. نویسنده، نبود بهره‌گیری نظام‌مند از دانش روان‌شناسی و علوم شناختی-رفتاری در طراحی و ارزیابی تولیدات رسانه‌ای را یکی از خلأهای اصلی می‌داند. وی تأکید می‌کند شناخت سازوکار ذهنی، حساسیت‌های اجتماعی، تنوع هویتی و ظرفیت‌های روان‌شناختی مخاطبان برای طراحی پیام‌های مؤثر ضروری است؛ در غیر این صورت، پیام‌ها می‌توانند به واگرایی، نارضایتی و طرد هویتی منجر شوند. یادداشت همچنین با بررسی عملکرد رسانه ملی در سالگرد شهادت رئیس‌جمهور فقید، شواهدی برای این ادعا ارائه می‌کند.