حکمرانی در عمل۱۴: قراردادنفتی IPC

۲۷مهر۱۳۹۵

توضیحات: قراردادنفتی IPC

از: ۱۴:۰۰ تا: ۱۶:۰۰

قراردادهای نفتی یکی از مهم‌ترین ارکان نظام حکمرانی صنعت نفت و گاز است به‌گونه‌ای که ابزاری مهم برای تحقق سیاست‌های کشور در این حوزه است. دو سیاست اصلی کشور در این حوزه طبق سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی و برنامه ششم تولید صیانتی و افزایش توانمندی شرکت‌های عملیاتی (E&P Co) داخلی است. قرارداد نسل جدید IPC از نوع خدماتی ریسک‌پذیر بوده که ریسک بیشتری را نسبت به قرارداد بیع متقابل (مدل قراردادی سابق ایران) به پیمانکار وارد می‌کند. زمان این نوع از قراردادها نسبت به بیع متقابل بلندمدت‌تر بوده (۲۰ ساله) و پیمانکار در مرحله تولید میدان هم حضور دارد. هزینه‌های سرمایه‌گذاری شده توسط پیمانکار بعد از تولید میدان پرداخت می‌شود و دستمزد هم در قالب مبلغ مشخصی به ازای هر بشکه نفت تولیدی پرداخت می‌شود. این قرارداد برای پوشش ضعف‌های نسل قبلی از قبیل: تولید صیانتی، ازدیاد برداشت از مخازن، مدیریت یکپارچه مخزن در مرحله توسعه و تولید، افزایش توانمندی شرکت‌های داخلی، افزایش جذابیت برای پیمانکاران خارجی و... طراحی گردیده است. در دو سال اخیر بعد از رونمایی از چهارچوب این نوع قرارداد توسط هیئت دولت نقدهایی از طرف کارشناسان به این مدل قراردادی واردشده است. در این راستا گروه سیاست‌گذاری انرژی اندیشکده مطالعات حاکمیت و سیاست‌گذاری از دکتر سید نصرالله ابراهیمی هیئت‌علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران و مشاور کمیته بازنگری قراردادهای نفتی دعوت به عمل‌آورده است تا درباره نحوه به‌کارگیری ابزارهای مالی، فنی و حقوقی این نسل جدید قراردادها برای تحقق دو سیاست تولید صیانتی و افزایش توانمندی توضیح دهند.

نکات درباره نشست:

  • نشست به‌صورت کاملاً تخصصی برگزارشده و ظرفیت آن محدود است. لذا جهت حضور در نشست حتماً ثبت‌نام نمایید.
  • جلسه رأس ساعت مقرر آغاز خواهد شد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.