ابعاد سیاسی حقوقی توافق‌نامه پاریس

در این گزارش ابتدا سیر تاریخی توافقنامه پاریس از زمان شکل‌گیری کنوانسیون چهارچوب تغییرات آب‌وهوا سازمان ملل و پروتکل کیوتو به‌اختصار بیان می‌گردد و در بررسی این سیر به کنفرانس‌های متعدد اعضای کنوانسیون به‌ویژه از سال ۲۰۰۷ به بعد که زمینه شکل‌گیری توافق پاریس را ایجاد نمود اشاره می‌گردد. در ادامه پس از بررسی ماهیت حقوقی توافقنامه پاریس به لحاظ درجه الزام و محتوای این تعهدات به نقاط ضعف توافقنامه چه به لحاظ ضمانت اجرا و چه به لحاظ عدم وجود یک تعهد قاطع در بخش مالی پرداخته می‌شود. سپس، با اشاره به برنامه مشارکت ملی ایران تعهدات و پیامدهایی که پیوستن به توافق پاریس برای ما ایجاد می‌کند موردبحث و بررسی قرار می‌گیرد و در ادامه مقایسه‌ای تحلیلی میان برنامه مشارکت ملی برخی از کشورها (ژاپن، هند، روسیه، امریکا و برزیل) صورت می‌گیرد. درنهایت با توجه به موقعیت ویژه ایران به‌عنوان یک کشور درحال‌توسعه وابسته به نفت و گاز پیشنهاد بحث و بررسی بیشتر مانند برخی کشورهای همسایه با موقعیت ما مثل روسیه را ارائه می‌دهد. لازم به ذکر است که گزارش مذکور، یک گزارش مقدماتی است و اظهارنظر قطعی در خصوص ابعاد مختلف توافق‌نامه پاریس نیازمند مطالعات جامع و کامل‌تر دارد.


با توجه به ملاحظات و تعهدات حرفه‌ای اندیشکده در انتشار محصولات، در صورت تمایل جهت حضور در اندیشکده و مطالعه نسخه چاپ‌شده گزارش با دفتر اندیشکده تماس حاصل فرمایید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.