آیین نامه فرآیند استخراج رمزارز؛ از چاله به چاه!

نویسنده: فرزانه مردوخ روحانی

فناوری بلاک‌چین[۱] (زنجیره بلوکی)، از جمله جدیدترین تکنولوژی‌های تحول­ آفرین است که با گذشت کمتر از دودهه از پیدایش آن، بحث ضرورت بازنگری شبکه­ های ارتباطی فناورانه در حوزه های اقتصادی، سیاسی و حتی اجتماعی را به طور جدی پیش کشیده است. به اعتقاد نظریه  پردازان فلسفه تکنولوژی اساسا در عصر توزیع­ شدگی(اشاره به فناوری دفترکل توزیع­ شده[۲]) هرگونه نظم از پیش تعیین­ شده­ای به چالش کشیده می­ شود و از این روست که نظم ­دهندگان متعارف در کلیه حوزه­ ها(اعم از بانک­ های مرکزی، رگولاتورهای سنتی و به طور کلی اقتدار متمرکز دولت­ها و نظام ­های سیاسی) تلاش می ­کنند در کمترین زمان نسبت خود را با این فناوری دگرگون ساز مشخص کنند؛  فناوری­ای که از ویژگی‌های اصلی آن می‌توان به هزینه پایین، امنیت و سرعت بالا برای استفاده آن در مبادلات تجاری، اشاره کرد. در حقیقت، معاملات در فضای بلاک‌چین به وسیله ارزهای دیجیتال[۳] از جمله بیت‌کوین انجام می‌گیرد[۴] و استحصال این ارزها از طریق فرایند استخراج (ماینینگ) صورت می‌پذیرد. فرایند استخراج توسط دستگاه‌هایی که سخت افزار مورداستفاده آن ابزارهای پردازنده می‌باشند، در هر ابعادی قابل انجام است.[۵]

صنعت استخراج رمزارز در زمره پربازده‌ترین صنایع فناورانه در جهان به شمار می­ رود به نحوی که محصول به دست آمده از آن  قابلیت تبادلِ آنی با ارزهای رایج در تبادلات مالی بین­ المللی(دلار، یورو و …) را دارد. در این صنعت بسیاری هزینه‌های جانبی نظیر بازاریابی، توزیع، تبلیغات، نیروی انسانی و نظایر آن کاهش یافته و در بسیاری موارد حتی حذف می‌شود. از سوی دیگر، مزارع استخراج رمزارز در کل ساعات شبانه‌روز بدون نیاز به نیروی انسانی قابل‌توجه قادر به فعالیت هستند و هیچ گونه وقفه­ قانونی یا عملیاتی بر کار آن­ها متصور نیست. در حال حاضر، فراگیری این قبیل فعالیت‌ها در جهان به قدری زیاد است که استخر اسلاش‌پول که تنها ۱۰ درصد سهم بازار استخراج رمزارز را در اختیار دارد، دارای بیش از ۲۰۰ هزار ماینر است[۶]. با توجه به مزایای اقتصادی و سیاسی بیشمار این صنعت، انتظار می‌رود سیاست‌های ابلاغ شده در این زمینه نیز به حفظ همزمان منافع حاکمیت و کارآفرینان منجر شود.

برای تولید این نوع ارز دیجیتال نیاز به یک دستگاه استخراج، مصرف برق، مصرف اینترنت و سیستم خنک‌کننده است. با توجه به مصرف ناچیز اینترنت این دستگاه‌ها، هزینه اصلی تولید ارزهای دیجیتال تابع برق و استهلاک تجهیزات مربوط به آن می‌باشد. میانگین توان مصرفی یک دستگاه مبتنی بر سخت‌افزار ASIC (که برای تولید رمزارز بیت‌کوین از آن استفاده می‌شود)، معادل ۱٫۳ کیلوات بوده و هر دستگاه به طور متوسط حدود ۰٫۱۹ بیت‌کوین در سال استخراج می‌کند.[۷] تخصیص ناکارآمد یارانه‌های انرژی در کشور باعث شده است قیمت برق در ایران نسبت به متوسط جهانی آن بسیار کمتر باشد. همین موضوع انگیزه‌ای شده است تا کارآفرینان داخلی و خارجی بزرگ و کوچک بدون نگرانی از هرگونه مقررات­ گذاری هدفمند در این زمینه به‌دنبال بهره‌مندی از این فرصت طلایی برای استخراج رمزارز باشند. این در حالی است که انگیزه‌های نظام حکمرانی نظیر اشتغال‌زایی، ایجاد توانایی دور زدن تحریم‌ها و ارزآوری برای کشور عملا پای سیاستگذاران را نیز به این حوزه باز کرده­است.

[۱] Block chain

[۲] Distributed ledger

[۳] Cryptocurrency

[۴] بیت‌کوین در واقع نوعی پول غیرمتمرکز است که می‌توان از آن برای پرداخت‌های ناشناس به سراسر جهان بدون نیاز به سیستم بانکی استفاده کرد.

[۵]  اولین سخت‌افزاری که برای استخراج استفاده شد، CPU بود، اما در حال حاضر ASICها آخرین نسل سخت‌افزارهایی هستند که برای استخراج طراحی و مورداستفاده قرار می‌گیرند و بهره‌وری بالایی دارند.

[۶] https://www.buybitcoinworldwide.com/how-many-bitcoins-are-there/

[۷] Bitmain.com

متن کامل این گزارش از طریق لینک زیر قابل‌دسترسی است: